* حاصل اين تفاوت چيست ؟ اين است كه جناب محقّق براى اثبات برائت در موارد مختلف به استصحاب البراءة استدلال نموده و نه به قاعدهء عدم الدليل و در اين استدلال تفاوتى ميان مسائل عام البلوى و غير آن نمىباشد . بله در استدلال به قاعده عدم الدليل بين مسائل عام البلوى و غير آن فرق است لكن ربطى به مسئله مورد بحث ما ندارد . * نتيجهء مطلب اينكه : بدون ترديد بناء جناب محقّق در شك در حرمت بر تمسّك به برائت اصليه است و نه عدم الدليل . پس جناب محقق در باب مفصّل نيست ، بلكه مثل ساير اصوليين به قول مطلق برائتى است .